آرامگاه حافظ (حافظیه)

آرامگاه حافظ، معروف به حافظیه، در شمال شهر شیراز و در باغی وسیع در انتهای خیابان گلستان قرار دارد و آرامگاه خواجه شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی، شاعر بزرگ قرن هشتم هجری قمری، را در خود جای داده است. نخستین بنا بر مزار حافظ در دوره تیموری ساخته شد و در سده‌های بعد، از جمله در دوران صفویه و زندیه، چندین بار مرمت و گسترش یافت؛ کریم‌خان زند در دوره حکومت خود محوطه آرامگاه را توسعه داد. بنای کنونی که هم‌اکنون بر مزار شاعر برپاست، در دهه ۱۳۱۰ خورشیدی و با نظارت آندره گدار، باستان‌شناس و معمار فرانسوی، بازسازی شد.

عنصر اصلی مجموعه ایوانی ستون‌دار با سقف مسین گنبدی‌شکل است که سنگ قبر مرمرین حافظ، مزین به ابیاتی از اشعار او، در زیر آن قرار گرفته است. باغ اطراف آرامگاه با درختان سرو و حوض‌های آب، فضایی آرام و متناسب با روح شعر حافظ ایجاد کرده و از دیرباز محل حضور علاقه‌مندان به شعر و ادب فارسی برای فال حافظ گرفتن و ادای احترام بوده است. حافظیه در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده و یکی از مهم‌ترین مقاصد گردشگری و فرهنگی شیراز و میزبان برخی برنامه‌های جشن هنر شیراز محسوب می‌شود.