آرامگاه ستی فاطمه

آرامگاه ستی فاطمه در اصفهان، در خیابان آیت‌الله کاشانی و روبه‌روی بیمارستان کاشانی، واقع شده است. قدمت این بنا به سدهٔ یازدهم هجری قمری می‌رسد؛ در جریان حملهٔ افغان‌ها و سقوط دولت صفوی آسیب دید و در دورهٔ قاجار، به دستور فتحعلی‌شاه، بازسازی شد. این اثر در ۲۲ آذر ۱۳۱۳ با شماره ثبت ۲۲۲ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

بنا از آجر و گل ساخته شده و گنبدی کاشی‌کاری‌شده دارد؛ تزیینات داخلی آن شامل گچ‌بری، نقاشی روی گچ و کتیبه‌های سنگی است، از جمله کتیبه‌ای به خط ثلث اثر محمدرضا امامی. این آرامگاه از دیرباز محل دفن شاهزادگان و درباریان دورهٔ صفوی بوده، از جمله فرزندان زبیده بیگم، دختر شاه عباس، که در سال ۱۰۴۱ هجری قمری اعدام شدند؛ این پیشینه، آرامگاه ستی فاطمه را به یکی از آرامگاه‌های مهم دورهٔ صفوی در اصفهان بدل کرده است.