آرامگاه فردوسی

آرامگاه فردوسی در توس، نزدیک مشهد در استان خراسان رضوی، مدفن حکیم ابوالقاسم فردوسی، سراینده شاهنامه و یکی از بزرگ‌ترین شاعران زبان فارسی است. طبق روایت‌های تاریخی، به دلیل مخالفت برخی علمای زمان، فردوسی را در باغ خود در توس به خاک سپردند و محل دقیق آرامگاه او در گذر قرون فراموش شد تا آنکه در اوایل سده چهاردهم خورشیدی، همزمان با اوج‌گیری ملی‌گرایی ایرانی، بازشناسی و بازسازی شد.

بنای کنونی که در سال ۱۳۱۳ خورشیدی به مناسبت هزاره فردوسی گشایش یافت، ساختاری پلکانی و مکعبی الهام‌گرفته از معماری باستانی ایران دارد و با کتیبه‌ها و نقش‌برجسته‌هایی از داستان‌های شاهنامه تزئین شده است. این آرامگاه امروزه یکی از مهم‌ترین مقصدهای گردشگری فرهنگی و نمادی از پاسداشت زبان و ادب فارسی به شمار می‌رود.