آرامگاه پیر علمدار

آرامگاه پیرعلمدار برجی آرامگاهی در خیابان راه‌آهن شهر دامغان است که در سال ۴۱۷ هجری قمری در دوره آل زیار بنا شده است. این بنا آرامگاه محمد بن ابراهیم، پدر ابوحرب بختیاری، به شمار می‌رود که منوچهری دامغانی شاعر نامدار او را در اشعار خود ستوده است. این اثر در آذر ۱۳۱۰ با شماره ۷۹ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

این آرامگاه برجی استوانه‌ای از آجر با گنبدی مخروطی و کشیده است که ارتفاعی نزدیک به سیزده متر و قطر داخلی نزدیک به پنج متر و نیم دارد. بدنه بنا با کتیبه‌ای به خط کوفی و نقوش آجرکاری تزیین شده و در فضای داخلی آن آیه‌ای قرآنی به خط کوفی و رنگ لاجورد -که گفته می‌شود از معادن بدخشان تهیه می‌شده- نگاشته شده است. این برج از نظر شکل و ساختار شباهت زیادی به برج چهل دختران دامغان دارد، هرچند در پرداخت و ظرافت تزیینات نسبت به آن ساده‌تر است.