اتشگاه اصفهان

آتشگاه اصفهان در غرب شهر اصفهان، در ناحیهٔ مربین نزدیک خمینی‌شهر و در کنار رودخانهٔ زاینده‌رود، بر فراز تپه‌ای به ارتفاع حدود صد متر از سطح دشت اطراف قرار دارد. پیشینهٔ این محوطه به دوران پیش از اسلام بازمی‌گردد و آن را یکی از هفت آتشکدهٔ بزرگ دورهٔ ساسانی دانسته‌اند که در آن آتش مقدس زرتشتی نگهداری می‌شده است.

سازهٔ اصلی بنا از آجر است و در ساخت آن، برای استحکام بیشتر، لایه‌هایی از خاکستر میان ردیف‌های آجر به کار رفته است. در قلهٔ تپه اتاقکی هشت‌ضلعی با پنجره‌هایی رو به بیرون بر پا بوده که موبدان زرتشتی در آن آتش مقدس را روشن نگاه می‌داشتند؛ بخش‌هایی از سازه‌های شمالی و شرقی مجموعه نیز به بازسازی‌های دورهٔ پهلوی مربوط است. آتشگاه اصفهان به‌عنوان یکی از بازمانده‌های مهم آیین زرتشتی در ایران اهمیت تاریخی و مذهبی دارد.