بهرام گور

منطقه حفاظت‌شده بهرام گور یکی از زیستگاه‌های طبیعی مهم ایران است که در بخشی از استان‌های فارس و کرمان، میان شهرستان‌های نی‌ریز و سیرجان، قرار گرفته است. این منطقه با مساحتی گسترده و اقلیم گرم و خشک نیمه‌بیابانی، از دهه ۱۳۵۰ خورشیدی به‌عنوان منطقه حفاظت‌شده شناخته می‌شود و نامش برگرفته از بهرام پنجم، پادشاه ساسانی است که به دلیل شکار گورخر ایرانی در این ناحیه، در فرهنگ و ادبیات ایران به «بهرام گور» شهرت یافته است. در پیرامون منطقه، آثار و بقایایی نیز وجود دارد که گفته می‌شود به محل‌های شکارگاهی این پادشاه مرتبط بوده است.

این منطقه از جمله مهم‌ترین پناهگاه‌های گورخر آسیایی (اونجر ایرانی) در جهان به شمار می‌رود و تنها جمعیت پایدار این گونه در ایران را در خود جای داده است. علاوه بر گورخر، جانورانی چون گراز، شغال، گرگ، کاراکال و گربه وحشی، و نیز پرندگانی مانند کبک، کلاغ، هوبره و تیهو در این زیستگاه دیده می‌شوند. زمین‌های نیمه‌بیابانی منطقه با بارش سالانه اندک، بستر مناسبی برای خزندگانی مانند مارها، سوسمارها و لاک‌پشت‌ها نیز فراهم کرده است.