تپه باستانی اسکندری

تپه باستانی اسکندری به همراه تپه‌های اطراف آن، محوطه‌ای باستانی در حدود یک کیلومتری هفشجان، از توابع شهرستان شهرکرد در استان چهارمحال و بختیاری است. این محوطه در تاریخ ۱۰ آذر ۱۳۴۸ با شماره ثبت ۸۸۶ به عنوان اثر ملی ایران به ثبت رسیده و بازه زمانی استقرار در آن از دوره نوسنگی تا دوره عیلامی، یعنی حدود شش تا نه هزار سال پیش، برآورد می‌شود.

کاوش‌ها و بررسی‌های باستان‌شناختی در این تپه، ابزارهای سنگی از جنس چخماق و ابسیدین و سفال‌های متعلق به دوره‌های پیش از تاریخ و تاریخی را آشکار کرده‌اند. یافته قابل توجه دیگر، کتیبه‌ای به خط میخی عیلامی است که در بررسی‌های سال ۱۳۷۵ کشف شد و بر وجود احتمالی یک زیگورات یا سازه آیینی بزرگ در این محل دلالت دارد؛ یافته‌ای که نشان می‌دهد این تپه در حدود سه هزار سال پیش کانون مهمی در دوره عیلامی بوده است.