خانه ی شیخ الاسلام

خانه شیخ‌الاسلام در اصفهان بنایی است که هسته اصلی آن به دوره صفوی بازمی‌گردد و در دوره قاجار الحاقاتی به آن افزوده شده است. این خانه در گذشته همزمان کارکرد مسکونی، دیوان‌خانه (محل رسیدگی به امور قضایی و اداری) و محل برگزاری مراسم مذهبی را داشته و محل سکونت ده نسل از نوادگان محمدباقر سبزواری، شیخ‌الاسلام اصفهان، بوده است. در این خانه هر سال حدود هشتاد روز مراسم عزاداری و تعزیه برگزار می‌شده که اقشار مختلف مردم در آن شرکت می‌کردند.

این بنا با پلانی دوایوانی از دوره صفوی، مساحتی نزدیک به هزار و ششصد و پنجاه مترمربع و زیربنایی حدود ششصد و هشتاد و دو مترمربع دارد و با گچ‌بری، درهای گره‌چینی‌شده چوبی و آینه‌کاری دوره قاجار تزیین شده است. خانه شیخ‌الاسلام در جنگ تحمیلی آسیب دیده و در سال ۱۳۵۳ خورشیدی در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده؛ امروز نیز به عنوان موزه بافت‌های سنتی و مرکز میراث فرهنگی مورد استفاده قرار می‌گیرد.