دانشگاه گندی‌شاپور

دانشگاه گندی‌شاپور (جندی‌شاپور) یکی از مهم‌ترین مراکز علمی ایران باستان در استان خوزستان بود که محل دقیق آن هنوز میان پژوهشگران محل بحث است و برخی آن را در نزدیکی دزفول و برخی دیگر در حوالی شوشتر یا شوش جست‌وجو می‌کنند. بنیان این مرکز به دوره ساسانی و احتمالاً به زمان شاپور یکم بازمی‌گردد و در دوره خسرو انوشیروان، در سده ششم میلادی، به اوج شکوفایی خود رسید.

گندی‌شاپور همزمان نقش دانشگاه و مدرسه پزشکی را ایفا می‌کرد و در آن دانش‌هایی چون طب، فلسفه، الهیات و علوم گوناگون با ترکیبی از سنت‌های زرتشتی و ایرانی، دانش یونانی و دانش هندی تدریس می‌شد. در این مرکز نخستین بیمارستان آموزشی به همراه بخش داروسازی شکل گرفت و گندی‌شاپور در سده‌های ششم و هفتم میلادی به یکی از مهم‌ترین مراکز طبی جهان باستان تبدیل شد. این مجموعه پس از فتح ایران توسط مسلمانان نیز فعال ماند و در انتقال دانش پزشکی یونانی، سانسکریت و سریانی به جهان اسلام و شکل‌گیری مراکز آموزش پزشکی و بیمارستان‌های بغداد نقش مهمی ایفا کرد.