شیرگاه

منطقه حفاظت‌شده شیرگاه (که با نام آبشار میان‌کلا نیز شناخته می‌شود) یکی از مناطق حفاظت‌شدهٔ استان مازندران در شمال ایران است که در شهرستان سوادکوه واقع شده و بخشی از دامنه‌های رشته‌کوه البرز مرکزی را در برمی‌گیرد. این منطقه با مساحتی نزدیک به سه هزار و ششصد و پنجاه و پنج هکتار، در سال ۱۳۷۸ خورشیدی توسط سازمان حفاظت محیط‌زیست ایران در فهرست مناطق تحت حفاظت این سازمان ثبت شد و هدف از حفاظت از آن، پایداری پوشش گیاهی جنگلی و کوهستانی و حفظ زیستگاه گونه‌های جانوری منطقه است.

نام این منطقه از شهر شیرگاه گرفته شده؛ شهری در نزدیکی محل تلاقی رودخانه‌های تلار و کسیلیان که میان کوه‌های البرز قرار گرفته و به سبب وجود پل‌های تاریخی متعدد به «شهر پل‌ها» شناخته می‌شود. توپوگرافی کوهستانی، رودخانه‌ها و دره‌های پرشمار این ناحیه، آن را به یکی از زیستگاه‌های طبیعی قابل توجه در شرق استان مازندران بدل کرده است.