مجموعه تپه های هفت تپه

مجموعه تپه‌های هفت‌تپه محوطه‌ای باستانی از دوره ایلامی است که در جنوب‌شرقی شهر شوش در استان خوزستان، میان رودخانه‌های دز و کارون قرار دارد. کاوش‌های باستان‌شناسی نشان می‌دهد این شهر باستانی در بازه زمانی حدود ۱۵۰۰ تا ۱۳۵۰ پیش از میلاد آباد بوده و احتمالاً با شهر باستانی کپنک، از مراکز سیاسی مهم دوره ایلامی، مطابقت دارد. کتیبه‌های به‌دست‌آمده از این محوطه نام حاکمی به نام تپتی‌اهر را که خود را «شاه ایلام» می‌خوانده در بر دارند.

در کاوش‌های این محوطه بقایای کاخ‌ها، معابد، زیگورات و یک گور دسته‌جمعی کشف شده که طاق هلالی آن یکی از قدیمی‌ترین نمونه‌های شناخته‌شده این نوع طاق در جهان به شمار می‌رود. بر پایه شواهد، این شهر در حدود ۶۴۵ پیش از میلاد به دست سپاهیان آشوربانیپال، پادشاه آشور، ویران شده است. امروزه موزه‌ای در کنار محوطه برای نگهداری و معرفی یافته‌های آن دایر است.