مسجد جامع عتیق شیراز

مسجد جامع عتیق شیراز که با نام‌های مسجد جمعه و مسجد عتیق نیز شناخته می‌شود، در بافت تاریخی شیراز و در نزدیکی حرم شاهچراغ واقع شده و کهن‌ترین مسجد این شهر به شمار می‌رود. بنای اولیه آن به دوره صفاریان و به فرمان عمرو لیث در سال ۲۸۱ هجری قمری بازمی‌گردد و در سده‌های بعد بارها مرمت و گسترش یافته است.

از ویژگی‌های معماری برجسته این مسجد می‌توان به بنای مرکزی موسوم به خدای‌خانه اشاره کرد که ابواسحاق اینجو در سال ۷۵۲ هجری قمری برای نگهداری و قرائت قرآن بنا نهاد. این مسجد شش ورودی در اضلاع مختلف دارد که نشان از نقش آن به عنوان کانون دینی و اجتماعی شهر در گذر تاریخ است و کتیبه‌های خوشنویسی، کاشی‌کاری و مقرنس‌های آن از دوره‌های گوناگون تاریخی، از جمله بازسازی‌های دوره صفوی، بر ارزش هنری آن افزوده است.