مسجد حکیم

مسجد حکیم که به مسجد جورجیر نیز شهرت دارد، مسجدی چهارایوانی در محله قدیمی باب‌الدشت اصفهان و در انتهای بازار رنگرزان است. این مسجد در اواخر دوره صفوی، در فاصله سال‌های ۱۰۶۷ تا ۱۰۷۳ هجری قمری، به دستور حکیم داوود، طبیب مخصوص شاه عباس دوم، و بر ویرانه‌های مسجد کهن‌تر جورجیر از سده چهارم هجری قمری بنا شده است.

مساحت مسجد نزدیک به هشت هزار متر مربع است و پلانی نامنظم دارد؛ برخلاف بسیاری از مساجد بزرگ اصفهان، فاقد مناره و گنبد بلند است. این بنا با آجرکاری ظریف، چهار ایوان، چند شبستان دارای محراب، حوض بزرگ آب و دو ساعت آفتابی شناخته می‌شود و کتیبه‌های آن به خط استاد محمدرضا امامی نوشته شده است. مسجد حکیم در سال ۱۳۱۳ خورشیدی با شماره ۲۲۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.