مسجد عبدالله بانو

مسجد عبدالله بانو در خیابان عبدالله‌بانوی شوشتر واقع شده و بر پایه سنگ‌نبشته موجود در آن، در دوران شاه سلطان‌حسین صفوی و در سال ۱۱۱۲ هجری قمری به دست دو برادر به نام‌های حاجی رضا و حاجی زمان، فرزندان حاجی عنایت‌الله گرگی، ساخته شده است. محله عبدالله‌بانو در آن دوران از مراکز مهم بافندگی و پارچه‌بافی شوشتر بود و کاروانسرا و حمامی نیز در همسایگی مسجد قرار داشت.

تصاویری از این مسجد و حصار پیرامون آن در سفرنامه ژان دیولافوا، جهانگرد فرانسوی، ثبت شده که نشان از اهمیت تاریخی و فرهنگی این بنا در دوران صفوی دارد. مسجد عبدالله بانو در سال ۱۳۸۲ خورشیدی با شماره ۹۹۶۷ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.