میانکاله

میانکاله باریکه‌ای شبه‌جزیره‌مانند در استان مازندران است که در جنوب شرقی دریای خزر، در نزدیکی شهر بهشهر و بندر ترکمن قرار گرفته و از شمال به دریای خزر و از جنوب به تالاب میانکاله محدود می‌شود. این منطقه با گستره‌ای وسیع، از دیرباز به دلیل طبیعت بکر و کم‌دست‌خورده‌اش در میان سواحل جنوبی دریای خزر اهمیت ویژه‌ای داشته و در دوران قاجار نیز به سبب دورافتادگی، گاه پناهگاه راهزنان و دزدان دریایی ترکمن بوده است.

میانکاله به دلیل تنوع زیستی غنی خود از جمله مهم‌ترین زیستگاه‌های پرندگان مهاجر و پرندگان آبزی در ایران به شمار می‌رود و صدها گونه پرنده در آن دیده می‌شود؛ همچنین زیستگاه گونه‌های مختلف جانوران وحشی مانند شغال، روباه، خارپشت و گربه وحشی است و آب‌های اطراف آن محل تخم‌ریزی و پرورش ماهیان دریای خزر از جمله تاس‌ماهیان است که سهم زیادی در تولید خاویار کشور دارند. این منطقه از سال ۱۳۴۸ به عنوان منطقه حفاظت‌شده اعلام شد، در سال ۱۳۵۴ یکی از نخستین تالاب‌های ایران بود که در فهرست کنوانسیون رامسر ثبت گردید و پس از آن نیز از سوی یونسکو به عنوان ذخیره‌گاه زیست‌کره شناخته شد.