هزارجریب

منطقه حفاظت‌شده هزارجریب در استان مازندران، در محدوده شهرستان نکا و در دامنه‌های جنوبی رشته‌کوه البرز واقع شده است. این منطقه نام خود را از ناحیه‌ی تاریخی و کهن هزارجریب گرفته که در متون مربوط به طبرستان قدیم بسیار از آن یاد شده و از دیرباز به دو بخش سنتی «دودانگه» و «چهاردانگه» تقسیم می‌شده است. از نظر توپوگرافی، این منطقه از حاشیه‌ی دشت‌های مازندران شروع می‌شود و به‌تدریج به سوی ارتفاعات البرز بالا می‌رود؛ رودخانه‌هایی مانند تجن نیز بخش‌هایی از آن را طی می‌کنند.

پوشش گیاهی هزارجریب را عمدتاً جنگل‌های انبوه هیرکانی تشکیل می‌دهد که ویژگی مشترک نواحی جلگه‌ای و کوهپایه‌ای ساحل دریای خزر است و زیستگاه مناسبی برای گونه‌های گوناگون جانوری و گیاهی جنگلی و کوهستانی فراهم می‌کند. به همین دلیل این محدوده به‌عنوان یکی از مناطق حفاظت‌شده‌ی محیط‌زیست ایران شناخته می‌شود و در کنار اهمیت زیست‌محیطی، پیشینه‌ی تاریخی و فرهنگی آن نیز در منابع کهن مورد توجه بوده است.