آتشگاه و قلعه کله‌کنگ (کُل‌کنگ)

آتشگاه کل‌کنگ محوطه‌ای باستانی به شکل تپه است که به عنوان بازماندهٔ یک آتشکدهٔ زرتشتی از دوره‌های اشکانی تا ساسانی شناسایی شده و در یک کیلومتری شمال شرقی روستای کل‌کنگ، در دهستان جزینک، شهرستان زهک در استان سیستان و بلوچستان قرار دارد. این محوطه در ۲۸ شهریور ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۵۰ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

این تپهٔ باستانی از جمله آثار پراکندهٔ برجای‌مانده از دوران پیش از اسلام در دشت سیستان است که همراه با سایر محوطه‌های مشابه منطقهٔ زهک، تصویری از گسترش آیین زرتشتی و اسکان انسانی در این ناحیه در سده‌های پیش از ورود اسلام به دست می‌دهد. این اثر امروزه تحت حفاظت سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ایران قرار دارد.