اشترانکوه

اشترانکوه یکی از رشته‌کوه‌های مرتفع سلسله جبال زاگرس در شرق استان لرستان است که میان شهرستان‌های دورود، ازنا و الیگودرز قرار گرفته است. این رشته‌کوه از مجموعه‌ای از قله‌های سربه‌فلک‌کشیده مانند گل‌گل، گلگهر، سنبران، میرزایی، فیالسون و کمندار تشکیل شده که به‌ترتیب از شمال‌غرب به جنوب‌شرق کشیده شده‌اند و آرایش آن‌ها را به کاروانی از شترها تشبیه کرده‌اند؛ همین شباهت منشأ نام اشترانکوه دانسته می‌شود. بلندترین نقطهٔ آن حدود چهار هزار و دویست متر ارتفاع دارد و قلهٔ سنبران با نزدیک به چهار هزار متر ارتفاع، یکی از قله‌های شناخته‌شدهٔ این مجموعه به شمار می‌رود.

این منطقه از حدود دهه ۱۳۴۰ خورشیدی به‌عنوان منطقهٔ حفاظت‌شده ثبت شده و در دهه‌های بعد نیز به‌سبب تنوع زیستی بالا در ردیف مناطق مهم حفاظت محیط‌زیستی ایران قرار گرفته است. منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ اشترانکوه در شهرستان دورود مساحتی نزدیک به نود و هشت هزار هکتار را در بر می‌گیرد و علاوه بر رشته‌کوه اصلی، جاذبه‌های طبیعی دیگری مانند دریاچهٔ گهر، تونل برفی و چشمه قلقل را نیز شامل می‌شود. پوشش گیاهی این ناحیه شامل درختان بنه (پسته کوهی) و گونه‌های استپی است و زیستگاه جانورانی چون خرس قهوه‌ای، گرگ، شنگ، گراز، کل و بز کوهی، گربهٔ وحشی، عقاب و کبک محسوب می‌شود.