بازار بزرگ تهران

بازار بزرگ تهران یکی از بزرگ‌ترین و پرسابقه‌ترین بازارهای سرپوشیده جهان و مرکز تاریخی داد و ستد پایتخت است که در منطقه ۱۲ تهران، در محدوده‌ای میان خیابان‌های مولوی، مصطفی خمینی، پانزده خرداد و خیام قرار گرفته است. شکل‌گیری این بازار به دوره صفوی و بازسازی و استحکام‌بخشی تهران توسط شاه‌تهماسب یکم بازمی‌گردد و در طول دوره‌های بعدی، به‌ویژه در دوران قاجار، بر وسعت و اهمیت آن افزوده شد. بازار با راسته‌ها، تیمچه‌ها، سراها و دالان‌های سرپوشیده متعدد، شکلی ذوزنقه‌ای دارد و مجموعه‌ای است پیوسته به هم که بیش از ده کیلومتر طول دارد.

در دل این مجموعه عظیم، ده‌ها مسجد، حسینیه، کاروانسرا و حتی یک کلیسای ارمنی جای گرفته‌اند که نشان‌دهنده نقش بازار به‌عنوان بستری برای زندگی اجتماعی و مذهبی، در کنار کارکرد تجاری آن است. بازار بزرگ تهران در سال ۱۳۵۶ خورشیدی به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید و همچنان به‌عنوان یکی از فعال‌ترین و پرتردد‌ترین مراکز تجاری سنتی کشور، نمونه‌ای زنده از معماری و سازمان‌دهی بازارهای سنتی ایرانی به شمار می‌رود.