تپه اشرف

تپه اشرف که به آن ساروییه یا کهندژ نیز گفته می‌شود، محوطه‌ای باستانی در اصفهان و در مجاورت پل شهرستان، در کرانه شمالی زاینده‌رود است. بر پایه روایات تاریخی، در این محل کتابخانه و دژی کهن از دوران پیش از اسلام وجود داشته که گنجینه بزرگی از کتاب‌ها و نوشته‌ها را در خود جای می‌داده است؛ برخی مورخان بنای آن را به پادشاهان اساطیری پیشدادی و برخی دیگر به دوره کیانیان نسبت می‌دهند.

بر پایه این روایات، بخش‌های بیرونی این مجموعه در جریان حمله اعراب به اصفهان ویران شد، اما بخش‌هایی از اتاق‌های زیرزمینی آن با نوشته‌های نگهداری‌شده در آن‌ها تا سده‌ها بعد باقی ماند و در سال ۳۵۰ هجری قمری بخشی از این فضاهای زیرزمینی فروریخت و هزاران نوشته از آن بیرون آمد. امروزه از این مجموعه تنها پشته‌ای خاکی به نام تپه اشرف باقی مانده که مسجدی نیز بر بخشی از آن ساخته شده است.