محوطه باستانی نخل ابراهیمی

محوطه باستانی نخل ابراهیمی در حدود پانزده کیلومتری غرب شهر میناب و در شمال روستای نخل ابراهیمی، در استان هرمزگان واقع شده است. این محوطه با قدمتی نزدیک به دو هزار سال و وسعتی حدود سه هکتار، از دو بخش اصلی تشکیل شده: یک بخش مسکونی و یک بخش گورستانی، که در دل بخش مسکونی آن بقایای دژی بزرگ به‌عنوان هسته اصلی محوطه مدفون شده است. این محوطه یکی از یادگارهای مهم دوران اشکانی در سواحل شرقی خلیج فارس و تنگه هرمز به شمار می‌رود.

کاوش‌های باستان‌شناسی متعدد در این محل، از جمله در پنجمین فصل کاوش (آبان ۱۳۹۱)، به کشف بقایای تالاری تاریخی با سقف طاق هلالی به طول دوازده و عرض سه متر انجامیده است. بر پایه یافته‌های باستان‌شناختی، این استحکامات نقش مهمی در حفاظت از خلیج فارس و تنگه هرمز در دوران اشکانی داشته و شواهدی از رونق داد و ستد کالاهای ایرانی با سرزمین‌هایی چون هند و چین در همین منطقه به دست آمده است.