مسجد امام (سلطانی)

مسجد امام، معروف به مسجد سلطانی، در مرکز شهر بروجرد و در مجاورت بازار رشتی، در استان لرستان قرار دارد و یکی از بزرگ‌ترین مساجد سنتی ایران با مساحتی بیش از هفت هزار متر مربع است. ساخت این بنا در دوره صفوی و به دستور شاه اسماعیل اول، بر روی بقایای مسجدی کهن‌تر آغاز شد و در دوره شاه‌عباس اول به پایان رسید؛ از همین رو به «مسجد سلطانی» شهرت یافت. این مسجد پس از انقلاب اسلامی سال ۱۳۵۷ به نام مسجد امام خمینی نیز خوانده شده است.

مسجد امام بروجرد به سبک چهارایوانی ساخته شده و از نظر نقشه با مسجد امام تهران و مسجد نبی قزوین قابل مقایسه است، هرچند بزرگ‌تر و کهن‌تر از آن‌هاست. این مجموعه دارای چند شبستان، شصت‌ویک حجره طلبگی، حیاطی وسیع به ابعاد ۶۱ در ۴۷ متر با حوضی در میانه، و شبستان زمستانی زیرزمینی است. زلزله سال ۱۳۸۵ خورشیدی به ایوان‌های جنوبی و شمالی این بنا آسیب جدی وارد کرد. این مسجد در گذشته، به‌ویژه در دوران اقامت آیت‌الله بروجردی در این شهر، کانون مهمی برای آموزش‌های حوزوی و دینی بوده است.