مسجد جامع عتیق قزوین

مسجد جامع عتیق قزوین در میان شهر قزوین قرار دارد و یکی از بزرگ‌ترین و کهن‌ترین مساجد جامع ایران به شمار می‌رود. بر پایه روایات و شواهد موجود، این بنا بر جای یک آتشکده ساسانی بنا شده و پس از اسلام به مسجد تبدیل شده است؛ برخی منابع بنای نخستین مسجد را به دستور هارون‌الرشید در سال ۱۹۲ هجری قمری نسبت می‌دهند. بخش‌هایی از مسجد در جریان حمله مغول ویران و در ادوار بعد بازسازی شد؛ ایوان جنوبی آن نیز در دوره صفوی و به فرمان شاه عباس دوم در سال ۱۰۶۹ هجری قمری ساخته شده است.

این مسجد با مساحتی نزدیک به سه‌هزار و پانصد متر مربع، دارای چهار ایوان و چهار ورودی پیرامون یک صحن مرکزی است. ایوان جنوبی آن نمونه‌ای برجسته از معماری اسلامی-ایرانی به شمار می‌آید و ایوان شمالی با کاشی‌کاری رنگین و مناره‌های بلند دوره صفوی آراسته شده است. در پشت ایوان جنوبی نیز بقعه‌ای موسوم به طاق جعفری قرار دارد که قدمت آن به سال‌های ۵۰۰ تا ۵۰۹ هجری قمری بازمی‌گردد.