مسجد جامع کاج

مسجد جامع کاج در روستای کاج، در ۲۴ کیلومتری شرق اصفهان و در ساحل شمالی زاینده‌رود واقع شده و از بناهای دوره ایلخانی است که در سده‌های هفتم و هشتم هجری قمری ساخته شده است. آجرهایی متعلق به دوره سلجوقی نیز در ساختار آن یافت می‌شود که نشان‌دهنده وجود بنایی کهن‌تر در همین محل پیش از بازسازی دوره ایلخانی است. مهم‌ترین ماده ساختمانی این مسجد آجر است و بر فراز آن گنبدی آجری و نوک‌تیز قرار دارد.

از ویژگی‌های برجسته این بنا کتیبه معرق کاشی‌کاری‌شده گنبد به خط ثلث است که آیاتی از سوره یس را در بر می‌گیرد و احتمالاً از الحاقات دوره صفوی است. امروزه بخش‌های زیادی از مسجد از میان رفته و تنها شبستان آن صورت مشخصی دارد. این اثر در تاریخ ۲۰ بهمن ۱۳۱۸ با شماره ثبت ۳۲۸ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.