نایبند

منطقه حفاظت‌شده نایبند در استان بوشهر و در محدوده شهرستان عسلویه، در سواحل خلیج فارس واقع شده است. این منطقه که در اطراف خلیج نایبند و شبه‌جزیره نایبند شکل گرفته، از سال ۱۳۸۳ به عنوان نخستین پارک ملی دریایی ایران شناخته می‌شود و بخشی از آن در قالب منطقه حفاظت‌شده تحت نظارت سازمان حفاظت محیط زیست قرار دارد. این زیستگاه با مساحتی نزدیک به پنجاه هزار هکتار، ترکیبی از پیکره‌های آبی و خشکی از جمله خورهای متعدد، جنگل‌های حرا (مانگرو)، سواحل شنی، دشت‌های پوشیده از درختان و درّه‌های صخره‌ای عمیق را در بر می‌گیرد.

تنوع زیستی نایبند یکی از ویژگی‌های برجسته آن است؛ در پهنه خشکی این منطقه گونه‌هایی مانند آهو، قوچ و بز وحشی و یوزپلنگ آسیایی دیده می‌شوند و در بخش دریایی، صخره‌های مرجانی و علفزارهای دریایی زیستگاه گونه‌های متنوع آبزی را فراهم کرده‌اند. با این حال، نزدیکی برخی صنایع بزرگ نظیر واحدهای فولاد و آلومینیوم به مرزهای شرقی منطقه، از تهدیدهای زیست‌محیطی است که این اکوسیستم حساس با آن مواجه است.