آرامگاه باباطاهر

آرامگاه باباطاهر در شهر همدان، آرامگاه شاعر و عارف نام‌آشنای ایرانی باباطاهر است که به دلیل دوبیتی‌های پرمغز خود به زبان محلی لری شهرت دارد و او را از شاعران اواخر سده چهارم و اوایل سده پنجم هجری قمری می‌دانند. بنای نخستین آرامگاه به دوره سلجوقی و برجی آجری هشت‌ضلعی از سده ششم هجری قمری بازمی‌گردد که با گذر زمان دچار فرسودگی شد. بنای کنونی که در سال ۱۳۴۴ خورشیدی به پایان رسید، با طراحی مهندس محسن فروغی و ترکیبی از عناصر سنتی و مدرن معماری ایرانی ساخته شده است؛ این بنا بر پایه‌ای هشت‌ضلعی استوار است و گنبدی فیروزه‌ای رنگ دارد که ارتفاع کل آن از سطح خیابان به حدود بیست‌وپنج تا سی متر می‌رسد.

در ساخت ستون‌ها، سنگ‌قبرها و پلکان‌های این بنا از سنگ گرانیت استفاده شده و نمای داخلی آن با کاشی‌کاری تزیین یافته است. در داخل آرامگاه، بیست‌وچهار دوبیتی از اشعار باباطاهر بر روی سنگ‌های مرمر حک شده است. این مجموعه که با احتساب باغ پیرامون آن مساحتی نزدیک به ۸۹۶۵ مترمربع دارد، آرامگاه چند دانشمند و شاعر دیگر را نیز در خود جای داده و در تاریخ ۲۱ فروردین ۱۳۷۶ به‌عنوان اثر ملی به ثبت رسیده و همچنان از مقاصد مهم فرهنگی و زیارتی همدان است.