تپه ریوی

تپه ریوی محوطه‌ای باستانی است در سه کیلومتری غرب شهر آشخانه و یک کیلومتری غرب روستای نجف، در شهرستان مانه و سملقان از توابع استان خراسان شمالی، با گستره‌ای حدود ۱۱۰ هکتار. این محوطه یکی از کهن‌ترین سکونتگاه‌های شناخته‌شده در شمال شرق ایران به شمار می‌رود و بر پایه برخی شواهد، قدمت آن به عصر مفرغ می‌رسد.

کاوش‌های باستان‌شناسی مشترک ایرانی-آلمانی که در سال‌های ۱۳۹۱ و ۱۳۹۳ در این محوطه انجام شد، از استقراری پیوسته از حدود ۹۰۰ سال پیش از میلاد تا اواخر دوره ساسانی، یعنی نزدیک به هزار و پانصد سال، پرده برداشت. به گفته باستان‌شناسان، ریوی احتمالاً یکی از مهم‌ترین شهرهای دوره هخامنشی در شمال شرق کشور بوده و نشانه‌هایی از حضور دوره ماد نیز در آن یافت شده است؛ در این کاوش‌ها مهرهای گلی متعلق به دوره‌های هخامنشی و اشکانی نیز کشف شد. فعالیت کوره‌های آجرپزی و تسطیح زمین توسط کشاورزان از جمله آسیب‌هایی است که این محوطه ارزشمند را تهدید می‌کند.