خجیر

پارک ملی خجیر در شرق تهران و در استان تهران واقع شده و بخشی از منطقه حفاظت‌شده جاجرود را تشکیل می‌دهد که سابقه‌ای طولانی به‌عنوان قرقگاه شکار سلطنتی دارد. این منطقه نزدیک به دو قرن پیش از تبدیل‌شدن به پارک ملی، به‌صورت شکارگاه سلطنتی مورد استفاده قرار می‌گرفت و بعدها در دهه ۱۳۵۰ به‌عنوان منطقه حفاظت‌شده و در دهه ۱۳۶۰ به‌عنوان پارک ملی تحت حفاظت رسمی درآمد. این پیشینه، خجیر را یکی از قدیمی‌ترین مناطق حفاظت‌شده طبیعی ایران به شمار می‌آورد.

خجیر با پوشش گیاهی متنوعی از جمله جنگل‌های بادام و بنه (پسته وحشی)، درختان بلوط و سرو، و رویش بهاره گونه‌های گل‌های وحشی شناخته می‌شود. از نظر حیات‌جانوری نیز زیستگاه گونه‌هایی چون پلنگ، آهو، گورکن، شنگ، گراز، شغال، گرگ، گونه‌های مختلف مار و پرندگانی مانند کبک، هوپو و عقاب است و یکی از آخرین مناطق باقی‌مانده در استان تهران برای زیست آهوی ایرانی محسوب می‌شود. مجموعه این ویژگی‌های اکولوژیک و تاریخی، خجیر را به یکی از مهم‌ترین سرمایه‌های طبیعی و میراث محیط‌زیستی منطقه تهران تبدیل کرده است.