قلعهٔ سیب

قلعه سیب یکی از بناهای تاریخی استان سیستان و بلوچستان است که در شهر سیب، در شهرستان سیب و سوران، در نزدیکی مرکز این شهرستان واقع شده است. بنای اولیه این قلعه به دوره ایلخانی و به دست طایفه هوت بازمی‌گردد و در ادوار بعد به‌عنوان مرکز اداری و نظامی منطقه بر نواحی اطراف از جمله کنت، سوران و زابلی نظارت داشته است؛ اهمیت آن در دوره قاجار نیز افزایش یافت.

قلعه سیب از نمونه‌های برجسته معماری خشتی و گلی ایران به شمار می‌رود و به بلندترین و یکی از زیباترین بناهای خشتی کشور شهرت دارد. بنا در پایه ابعادی نزدیک به ۳۱ در ۲۹ متر دارد که به‌سمت بالا تا حدود ۱۸ در ۱۹ متر باریک می‌شود و ارتفاع آن از ضلع جنوبی به حدود ۲۳ متر می‌رسد. دیوارهای قلعه با خشت خام و ملاطی آمیخته با مواد گیاهی ساخته شده تا دوام بیشتری داشته باشد و رخنه‌های متعددی برای دفاع در بدنه آن تعبیه شده است. در داخل قلعه دو طبقه با شش اتاق و راهروهای پنهان امنیتی وجود دارد. این بنا با شماره ۱۷۵۱ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده و بازسازی‌هایی نیز در آن انجام شده است.