مسجد جامع ابرکوه

مسجد جامع ابرکوه در میان بافت قدیم و جدید شهر ابرکوه، نزدیک میدان اصلی شهر، در استان یزد قرار دارد. هسته اولیه این مسجد به دوره ایلخانی بازمی‌گردد و در زمان سلطان ابوسعید ایلخانی، در سال ۷۲۸ هجری قمری، بازسازی گسترده‌ای در آن صورت گرفته و در دوره تیموری نیز بخش‌هایی از آن از نو ساخته شده است.

این مسجد با طرح چهارایوانی و حیاطی مستطیل‌شکل، از آجر ساخته شده و ایوان شرقی آن با طاق‌های ضربی و گچ‌بری‌های ظریف تزئین یافته است. مسجد پنج محراب دارد که محراب اصلی آن با نقوش گیاهی و اسلامی گچ‌بری شده و به دلیل جهت‌گیری برگرفته از دوره مغول، با انحرافی نسبت به قبله همراه است؛ به همین دلیل محرابی دیگر برای تنظیم دقیق جهت قبله افزوده شده است. زیرزمینی به ابعاد ده در ده متر نیز در زیر حیاط مسجد قرار دارد و این بنا در سال ۱۳۱۲ خورشیدی در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.