تپه باستانی عبدالحسین

تپه باستانی عبدالحسین یکی از محوطه‌های مهم دوران نوسنگی در منطقه کرمانشاه است که نخستین بار در سال ۱۹۶۰ میلادی توسط گروهی از باستان‌شناسان مؤسسه شرق‌شناسی دانشگاه شیکاگو مورد کاوش قرار گرفت. سپس فیلیپ اسمیت، باستان‌شناس کانادایی، در فاصله سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۴ میلادی حدود بیست درصد از وسعت تپه (نزدیک به هشتصد متر مربع) را حفاری کرد. یافته‌های به‌دست‌آمده از این محوطه به هزاره هفتم پیش از میلاد باز می‌گردد.

در لایه‌های استقراری این تپه، ریزتیغه‌های سنگی با لبه‌های صیقلی و براق شناسایی شده که نشان از فناوری ابزارسازی دوران نوسنگی دارد. یکی از یافته‌های قابل‌توجه دیگر، شواهدی از سنت تغییر عمدی شکل جمجمه در برخی اسکلت‌های کشف‌شده است؛ رسمی که در محوطه‌های همزمان دیگر نوسنگی غرب ایران مانند گنج‌دره و علی‌کش نیز مشاهده شده و از پیوندهای فرهنگی میان این جوامع باستانی حکایت دارد.