مسجد جامع کبیر یزد

مسجد جامع کبیر یزد از مهم‌ترین و کهن‌ترین مساجد تاریخی ایران است که در بافت قدیم شهر یزد قرار دارد. بر پایه روایات، شالوده نخستین این بنا بر روی آتشکده‌ای از دوران ساسانی نهاده شده و پس از ورود اسلام، مسجد در دوره‌های ایلخانی و تیموری تکمیل شده است. شکل کنونی مسجد حاصل افزوده‌ها و مرمت‌های ادوار مختلف از جمله ایلخانی، مظفری، تیموری، صفوی و قاجار است، در حالی که سردر ورودی و گنبد اصلی آن را متعلق به دوره تیموری در سده نهم هجری می‌دانند.

این بنا با مساحتی نزدیک به ده هزار مترمربع، از شاخص‌ترین نمونه‌های معماری آذری در ایران به شمار می‌رود و ویژگی‌هایی چون گنبد دو پوسته و بهره‌گیری از نور غیرمستقیم حاصل از بازتاب نور خورشید بر گچ‌کاری سفید پنجره‌های فوقانی را در خود دارد. کاشی‌کاری و کتیبه‌نگاری سردر مسجد، که به دوره تیموری و نام شاهرخ بازمی‌گردد، و مناره‌های بلند آن، مسجد جامع کبیر یزد را به یکی از زیباترین نمونه‌های معماری مذهبی دوره تیموری در ایران بدل کرده است.