آتشکده و چهارطاقی چارقاپو

چهارقاپی یا چهارطاقی چارقاپو، بنایی سنگی از دوران ساسانی است که در شمال شهر قصرشیرین در استان کرمانشاه قرار گرفته و نمونه‌ای شاخص از معماری چهارطاقی این دوره به شمار می‌رود. بر پایهٔ بررسی‌های باستان‌شناسی، این بنا به روزگار خسرو دوم (خسرو پرویز) نسبت داده می‌شود و از این نظر که پیش از چهارطاقی مشابه در فیروزآباد فارس، در حدود چهار سده زودتر، بنا شده، اهمیت ویژه‌ای در سیر تحول این نوع معماری دارد.

دربارهٔ کاربرد اصلی این بنا میان پژوهشگران اتفاق‌نظر وجود ندارد؛ برخی آن را آتشکده‌ای زرتشتی برای برگزاری آیین‌های مذهبی می‌دانند، در حالی که برخی دیگر معتقدند بنایی غیرمذهبی و کاربردی‌تر، همچون آتشگاهی برای نیازهای روزمره، بوده است؛ فرضیهٔ کاربرد نجومی برای این‌گونه سازه‌ها نیز از سوی برخی محققان مطرح شده است. چهارقاپی در سال ۱۳۸۴ خورشیدی با شمارهٔ ۱۳۴۰۶ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.